พาหุง บทที่ 5 เรื่องเล่าจากบทสวดปราบมาร

พาหุง บทที่ 5 หรือ พระคาถาพาหุง บทสวดที่เป็นการสวดถึงชัยชนะของพระพุทธเจ้าต่อพญามารทั้ง 8 เหตุการณ์ ตั้งแต่วันตรัสรู้ธรรม จนถึงเหตุการณ์ผกาพรหม ซึ่งสามารถแบ่งเรื่องราวได้อย่างสนุกสนานและให้ข้อคิดสติสอนใจด้วยเช่นกัน โดยวันนี้ นายฝันเล่าเรื่อง จะมาเล่าเรื่องของบทสวดบทที่ 5 ซึ่งเป็นเรื่องราวของ พระพุทธเจ้าทรงเอาชนะนางจิญจมาณวิกา ได้ด้วยสันติธรรม ความว่า

 

พาหุง บทที่ 5

 

“กัตตะวานะ กัฏฐะมุทะรัง อิวะ คัพภินียา

จิญจายะ ทุฏฐะวะจะนัง ชะยะกายะมัชเฌ

สันเตนะ โสมะวิธินา ชิตะวา มุนินโท

ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ”

 

สมัยที่พระพุทธเจ้าทรงเริ่มประกาศพระพุทธศาสนาใหม่ๆ มหาชนจำนวนมากพากันหลั่งไหลมาศรัทธา และออกบวชตามพระพุทธเจ้า ทำให้พวกเดียรถีย์ซึ่งเป็นนักบวชนอกพระพุทธศาสนาเสื่อมจากลาภสักการะ ความศรัทธาที่พวกตนเคยได้รับกลับหมดลงไป ดังนั้นผู้ที่ไม่เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา จึงหาทางกำจัดพระพุทธเจ้า พวกเขาช่วยกันคิดหาอุบายที่จะทำลายพระพุทธศาสนา ในที่สุดก็คิดจะใส่ร้ายพระพุทธองค์ ด้วยการใช้ นางจิญจมาณวิกา เป็นเครื่องมือ

 

นางจิญจมาณวิกา เป็นผู้หญิงที่รูปร่างสวยงาม พวกเดียรถีย์จึงเลือกใช้นางเป็นเครื่องมือในการทำลายพระพุทธศาสนา เมื่อจิญจมาณวิกาเข้าไปในอารามของเดียรถีย์ พวกเดียรถีย์ต่างยุยงให้นางเป็นตัวแทนในการทำลายชื่อเสียงของพระพุทธเจ้า นางจิญจมาณวิกาก็ยอมตกลงทำตามคำแนะนำนั้น

 

เย็นวันนั้นแผนการก็เริ่มขึ้น นางเดินมุ่งหน้าเข้าไปในวัดพระเชตวัน แต่งตัวเรียบร้อย ถือดอกไม้ของหอมเข้าไป สวนทางกับสาธุชนที่ฟังธรรมแล้วกำลังเดินออกจากวัด ผู้คนเกิดความสงสัย ไต่ถามว่า “นี่เธอจะไปไหนล่ะ” นางตอบว่า “ฉันจะไปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า” ครั้นลับสายตาของผู้คน แทนที่นางจะเข้าไปในวัด กลับแวะไปพักค้างที่อารามพวกเดียรถีย์ ซึ่งอยู่ใกล้ๆ กับวัดพระเชตวันนั่นเอง

 

รุ่งเช้า เมื่อสาธุชนออกจากเมืองจะไปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า นางทำทีเหมือนเพิ่งออกจากวัดพระเชตวัน ก็เดินสวนทางออกมา ครั้นมีผู้ถามว่า “แม่นาง เมื่อคืนเธอไปนอนที่ไหนมา” นางตอบว่า “เมื่อคืนฉันพักอยู่ในวัดพระเชตวันนี่แหละ” นางอดทนทำเช่นนี้อยู่เป็นเดือนๆ เมื่อถูกถามอีกก็ตอบว่า “ฉันพักอยู่ในพระคันธกุฎีเดียวกันกับพระพุทธเจ้า” ชาวบ้านต่างฟังแล้วเกิดความคลางแคลงสงสัย บางคนก็เชื่อ เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์หนาหูมากขึ้นทุกวัน

 

เวลาผ่านไป 9 เดือน นางก็ทำเป็นท้องแก่ โดยเอาไม้กลมวางที่หน้าท้อง แล้วเอาผ้าห่มทับอีกชั้นหนึ่ง เย็นวันหนึ่ง ในขณะที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมแก่มหาชน นางเดินเข้าไปท่ามกลางมหาชน ยืนต่อหน้าพระพักตร์ของพระองค์ แล้วร้องตะโกนว่า

 

“พระองค์น่ะ ดีแต่แสดงธรรมให้คนอื่น หม่อมฉันครรภ์แก่แล้ว ไม่เห็นมาสนใจเลย ทำไมพระองค์ไม่รีบไปหาสถานที่สำหรับคลอดลูกของเราล่ะ ถ้าหากพระองค์ไม่ทำเอง ก็น่าจะบอกอุปัฏฐากให้จัดการให้ก็ได้”

 

พระพุทธเจ้าทรงนิ่ง พลางตรัสด้วยพระสุรเสียงอันสงบราบเรียบว่า

 

“ดูก่อนน้องหญิง คำที่เธอกล่าวนั้น มีแต่เพียงเราและเธอเท่านั้นที่รู้”

 

ทรงนิ่งด้วยพระพักตร์ที่เป็นปกติ มหาชนก็เริ่มเกิดความคลางแคลงสงสัย แต่นางจิญจมาณวิกาก็ยังคงด่าบริภาษอยู่คนเดียวมิได้หยุดปาก จนเป็นเหตุให้อาสนะของพระอินทร์เกิดอาการร้อน ทรงสอดส่องทิพยจักษุลงมา รู้ว่าหญิงงามแต่ใจทรามกำลังกล่าวว่าร้ายพระพุทธเจ้า จากนั้นก็เสด็จมาพร้อมกับเทพบุตร 4 องค์ เทพบุตรได้แปลงเป็นลูกหนูเข้าไปกัดเชือกที่ผูกท่อนไม้ไว้ แล้วทำลมให้พัดผ้าห่มขึ้น นางมัวแต่ยืนด่าไม่ทันระวังตัว ไม้กลมที่มัดไว้ก็กลิ้งตกลงบนหลังเท้าของนาง ทำให้นางได้รับความเจ็บปวดทรมานมาก

 

เมื่อมหาชนรู้ความจริง ต่างพากันไล่ทุบตีนางด้วยความโกรธแค้น นางตกใจมาก เพราะรู้ว่าความแตกแล้ว รีบวิ่งหนี แต่เมื่อวิ่งออกห่างจากพระพุทธเจ้า แผ่นดินก็ไม่สามารถจะรองรับกรรมอันชั่วช้าที่นางทำไว้ จึงแยกออกแล้วดูดนางลงไปสู่อเวจีมหานรกทันที เนื่องจากกรรมที่นางก่อขึ้นในครั้งนี้เป็นกรรมหนัก คือ ไปใส่ร้ายพระบรมศาสดาผู้บริสุทธิ์ จึงได้รับผลกรรมทันตาเห็นนั่นเอง

 

ซึ่งพระคาถาพาหุงบทที่ 5 มีความเชื่อว่า สามารถเอาชนะการถูกใส่ร้าย หรือการชนะกันในคดีความ

 

เป็นอย่างไงกันบ้างครับ กับเรื่องเล่าของคาถา พาหุง บทที่ 5 ที่นายฝันเล่าเรื่อง เอามาฝากกัน โอกาสหน้าพบกันกับคาถาบทที่ 6 สำหรับวันนี้ นายฝันเล่าเรื่องขอตัวก่อน สวัสดีครับ

 

อ่าน นายฝันเล่าเรื่อง อื่น ๆ

พาหุง บทที่ 4 เรื่องเล่าจากบทสวดปราบมาร

พาหุง บทที่ 3 เรื่องเล่าจากบทสวดปราบมาร

ตรวจหวยฮานอยวันที่ 18/5/63 นายฝันตรวจผล หวยฮานอย